Pawęż wrocławska

Jedna z czterech wrocławskich pawęży z II poł. XV wieku, przewiezionych po II Wojnie Światowej do Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie. Zrekonstruowana na podstawie własnoręcznych pomiarów oraz wyników specjalistycznej analizy wykonanej w czasie renowacji. Rekonstrukcja tak jak oryginał zbudowana jest z klejonych desek lipowych pokrytych skórą cielęcą. Obklejona płótnem lnianym (do wszystkich klejeń użyty został klej skórny), z warstwą gessa, na którym nałożony jest malunek wykonany przy pomocy własnoręcznie mieszanych na bazie pigmentów naturalnych farb temperowych (w większości zgodnych z tymi użytymi w oryginale). Zabezpieczona warstwą werniksu.

W stosunku do oryginału naniesione są planowane zmiany, takie jak zastąpienie w części środkowej tarczki krucjatowej z krzyżem św. Jerzego symbolem husyckiego kielicha. Po lewej zaś stronie w tarczce z wrocławskim "W" umieściłem herb Czech - Lwa z rozdwojonym ogonem. Pewnym zmianom uległy też wymiary pawęży, która w rekonstrukcji jest większa od oryginału. Poniżej - z lewej rekonstrukcja, z prawej oryginał.

Górna część pawęży - szczegóły.

Dolna część pawęży - szczegóły.

Szczegóły imaczy tarczy. Paski imaczy ze skóry, umocowane ręcznie kutymi gwoździami, zszywane ręcznie lnianą nicią.

Poniżej - rewers oryginału:

Zdjęcia © Tomasz Rajtar, Jakub Wysmułek